EXTRA WORK-OUT

Vol goede voornemens parkeer ik mijn auto in de nogal creepy garage onder de sportschool. Gewoontedier als ik ben, zet ik hem helemaal achteraan. Bij dat hoekje waar de wietlucht van spijbelende tieners nog hangt. Ik ben twee weken niet geweest dus het werd tijd om de draad weer eens op te pakken. Omdat ik een diepe haat voor cardio heb ontwikkeld, hield ik me de laatste tijd meer bezig met gewichten. Ook al was dat nogal een overwinning. Hoe cliché het ook klinkt, in de sportschool is het bij de krachttoestellen vooral een mannenwereld. Die enkele vrouw die je tegenkomt weet zó goed wat ze doet dat ze me meer intimideert dan de mannelijke kleerkasten.

Inmiddels had ik het perfecte uurtje gevonden om te gaan, waarin ik voornamelijk tussen de 70-jarige mannetjes sta die zelf ook genoeg hebben aan alleen de stang zonder gewicht.

Ook vandaag volg ik gewoon een programma via een app van mijn telefoon, zodat ik zelf niet hoef na te denken welke volgorde van oefeningen logisch en effectief is. Tijdens de leg press zie ik in mijn ooghoeken die ene indrukwekkende gast, die hier ook altijd is rond dit tijdstip. Hij is afgetraind, maar niet overdreven. Groot, maar niet te. Breed, maar nog wel dat het mooi is. Ik heb het niet zo op die heel gespierde bodybuilderachtige mannen. Deze is precies goed. Een heel licht tintje, gemillimeterd haar en extreem blauwe ogen. Tijdens mijn rust kruisen mijn ogen die van hem en we glimlachen even naar elkaar. Ik voel gelijk de zenuwen door mijn hele lichaam en mijn wangen gloeien. Snel wend ik mijn hoofd af en probeer ik me weer te focussen op mijn oefeningen, maar dat lukt voor geen meter. Waar ik ook ben, elke keer zie ik hem in mijn blikveld. En als ik hem even niet zie, ga ik gelijk naar hem op zoek.

Als mijn oefeningen erop zitten pak ik mijn tas uit het kluisje. Ik kijk rond of ik hem nog ergens zie, maar opeens is hij verdwenen. Ik voel een soort van teleurstelling, al zou ik niet weten wat ik had moeten doen als hij er nog wel was geweest. Naar hem toe gaan zou ik nooit doen; wat zou ik in godsnaam moeten zeggen. Nee, daar ben ik veel te ongemakkelijk voor.

Ik loop de verlaten garage weer helemaal door en ben bijna bij mijn auto als ik iemand achter me hoor: “Hé!”

Ik draai me om en zie de megaknappe jongen uit de sportschool vlak achter me staan. Ik voel mijn hart in mijn keel kloppen.

“Hi”, antwoord ik een beetje verlegen terug.

“Ik miste je al in de sportschool de laatste tijd, maar je bent er gelukkig weer.” Voordat ik kan antwoorden doet hij nog een grote stap naar mij toe en steekt zijn hand uit: “Ik ben Benjamin trouwens. Hi.”

Ik schud nog steeds een beetje twijfelend zijn hand en stel me ook voor. Ik wil zijn hand weer loslaten, maar hij blijft me vasthouden.

“Sorry, maar je bent gewoon zo lekker. Ik wilde niet het risico lopen je weer zo lang niet te zien,” gaat hij verder.

Ik weet niet wat me overkomt. Wekenlang zit ik hem al te observeren en de wildste fantasieën zijn al door mijn hoofd geschoten, maar dat waren heel veilige fantasieën. Dit is echt, hij staat hier echt. Hij heeft echt mijn hand vast en hij zegt echt hardop dat ik lekker ben. Wel credits voor hem dat hij er geen doekjes om windt.

“Dank je, denk ik”, antwoord ik, naar onze handen kijkend die elkaar nog steeds vasthouden. Hij doet nog een stap naar voren, zijn gezicht is nog maar een paar centimeter verwijderd van die van mij.

“Serieus. Je leidt me ontzettend af daarbinnen.”

0 Replies to “EXTRA WORK-OUT”